Door mijn blessure heb ik een tijd stil gezeten. Om weer terug in competitie te komen is in overleg met de bondscoach, ploegleiding en talentcoaches van Papendal besloten dat ik de werelbeker in Igorre bij de prof’s zou gaan rijden en aansluitend een plaatselijke A2 cross.

 

Een wereldbeker rijden bij de prof’s brengt de nodige spanning met zich mee. Veel geregel van te voren. Van fietsen schoonmaken via het regelen van verzorgers en mechaniekers naar het bekijken van de route naar spanje. De reis bleek 14 uur te duren, dus op vrijdag middag weg om op zaterdag middag aan te komen om het parcours nog te kunnen verkennen.

 

Aangekomen bij het parcours onder een blauwe lucht en 14 graden was het wel even schrikken toen bleek dat het parcours er door regen van de week ervoor al heel drassig was. Ondanks de zwaarte lag de ronde mij wel goed.

 

Op weg naar het hotel kreeg ik al te horen dat er problemen waren met het vliegverkeer, de spaanse luchtverkeersleiders waren gaan staken en de regering had al de staat van alarm afgegeven. Dat was zonde voor de renners maar beter voor mij. Mijn doel in Igorre was namelijk om zo veel mogelijk punten te verzamelen voor een betere startpositie bij komende beloftenwedstrijden (helaas hadden nog een redelijk aantal renners een mogelijkheid gevonden om toch te kunnen starten, een aantal renners waaronder Nys en de Knegt waren gekomen met een privé-jet vanaf Mallorca).

 

De ochtend voor de wedstrijd was het al weer een tijdje aan het regenen en het zag er naar uit dat het niet droog zou worden voor de wedstrijd. Het parcours was veranderd in een grote modderpoel. De voorbereiding zoveel mogelijk gedaan zoals ik die normaal doe.

Ik had geen goede startplek maar kon al snel redelijk opschuiven naar de top 30. Na 1 ronde zakte ik toch weer terug rond de 30^ste plek en was het zaak om zo min mogelijk verder terug te zakken. Dat lukt aardig en door de nieuwe 80%-regel, waardoor je niet meer achterstand mag hebben op de leider van de wedstrijd dan 80% van zijn rondetijd, moest ik na 3kwart wedstrijd de koers verlaten maar wel gekwalificeerd werd op de 33^ste plaats en met een groot aantal punten achter mijn naam.

 

Op de terugweg naar het hotel had ik al een tevreden gevoel en was mijn reis naar spanje nu al geslaagd was. Maar aangekomen in het hotel was er genoeg te doen als voorbereiding voor de wedstrijd de dag erna in Asteasu.

De voorbereiding voor Asteasu was redelijk hetzelfde als de dag ervoor: ontbijten, half uurtje los rijden op de roller, nog wat eten, spullen pakken en weer met de auto op weg naar het parcours. Daar aangekomen was het al 17 graden. Warm genoeg om zonder winterjack in te rijden(voor het eerst dit seizoen). Het parcours was totaal anders dan de dag ervoor, veel meer klimmen en minder blubber.

 

Door de punten die ik verdiend had de dag ervoor had kon ik op de 2^de startrij starten in een sterk bezette A2 wedstrijd. De complete Belgische elite-selectie waren 8 van de in totaal meer dan 100 deelnemers. Na de eerste ronde kwam ik als 25^ste door en had ik nog zicht op de kop van de wedstrijd. Na de 2^de ronde moest ik die wel laten gaan en was het knokken voor mijn plek. Halverwege bleek dat er nog maar 1belofte renner voor me reed met een voorsprong van bijna een halve minuut. Na een achtervolging die duurde tot het ingaan van de laatste ronde kon ik aansluiten bij de leider in de belofte-race. Door de geleverde inspanning kon ik in de laatste honderden meters niet voorkomen dat hij alsnog bij mij weggreed en er met de winst vandoor ging.

 

Na de wedstrijd snel douchen en weer op weg voor een rit van 14 uur in de auto. Het gevoel na Igorre was verdubbeld door mijn eerste podiumplek van het seizoen. De trainingen gaan goed, de startpositie is verbeterd en het gevoel is goed. Deel 2 van het seizoen kan beginnen, heb er zin in!

 

Geert van der Horst