19-09-2008
Jan Bos is rest te slim af
Hans van Houdt, Krimpen aan den IJssel
Wielrenner Jan Bos had het gisteravond in de finale van de wielerronde van Krimpen aan den IJssel slim gezien. „Om hier te winnen’’, zo zei de uit het Groningse Nieuwehorne afkomstige coureur, ,,moet je niet te vroeg op kop komen. Het laatste rechte stuk naar de meet is lang en de wind stond tegen.”
Daarom bedacht Bos een list. Als eerste van een kopgroep van acht vluchters, kwam hij uit de laatste bocht, maar hield daarbij even de benen stil. Waardoor zijn grootste concurrent Tom Relou, zondag nog winnaar in Hank, door die manoeuvre naar de koppositie schoot en Bos zich onmiddellijk in het wiel van Relou nestelde.
Die wist onmiddellijk dat hij fout zat. Relou had bedacht dat niet hij maar Bos het had moeten zijn, die op kop aan het laatste stuk moest beginnen. Eenmaal aan de leiding probeerde hij er echter nog het beste van te maken. ,,Ik ben zo hard de sprint aangegaan in de hoop, dat ik nog een gaatje zou slaan,” verduidelijkte de renner uit Rijswijk, die nu als tweede eindigde. Bos versaagde echter niet en op tijd kwam hij uit het wiel van zijn opponent. Waardoor hij en niet de afwezige Nico Vuurens voor de tiende maal dit seizoen de bloemen mocht afhalen. „Een van mijn mooiste overwinningen van dit seizoen,” meende hij. „De mooiste was veertien dagen geleden in de klassieker Midden Nederland. Zo’n soort wedstrijd telt altijd meer dan een criterium. Maar hier winnen is toch ook speciaal. Mijn vriendin Eline woont in Ouderkerk aan den IJssel. Steeds als ze voor mij kookt, kom ik met bloemen thuis.”
Met een sterk deelnemerveld was de wielerronde in Krimpen van start gegaan en vanaf het begin gingen de renners er hard tegen aan. De eerste serieuze ontsnapping kwam op naam van Sander Oostlander, vorige week nog vijfde in het NK tijdrijden en in de vorm van zijn leven. Oostlander werd echter in zijn opmars gestuit door een weerbarstige chauffeur van een kraanwagen, die tegen het gebod van een verkeersregelaar in, toch het parkoers opreed en die door het peloton maar ternauwernood werd gemist.
Nadat Oostlander in de schoot van het peloton was terug gevallen, waren het Tom Relou en Jan van Veen die het initiatief overnamen. Aan hun vlucht werd ook deelgenomen door Paul Helderman, Malaya van Ruitenbeek, Erik Jan Kooiman, en Jan Bos. Lang reed dit zestal op kop, pas in de finale voelden zij de hete adem van het duo Ronald Roos en Sander Oostlander, die gezamenlijk in de achtervolging waren gegaan. Meter na meter knokte dit tweetal zich terug, maar pas in de laatste bocht kregen zij aansluiting.
,,Het was onze bedoeling om er op en er over te gaan,” verraadde Sander Oostlander het krijgsplan. ,,Maar toen we aansloten begon de rest al aan de eindsprint.”
,,Over hen maakte ik me niet drukte,” reageerde winnaar Jan Bos. ,,Je weet dat als er achtervolgers in de finale aansluiten, dat ze eerst op adem moeten komen.”
Wat bleek, want in de uitslag nam het duo pas de laatste twee plaatsen van de kopgroep in beslag.